Ο Θρύλος των ΜΑΤ – Δαρείος Άγγελος Λυκιαρδόπουλος

Άρθρο απο ΕΤ:

Γεννήθηκε το 1963, εισέρχεται στη σχολή αστυφυλάκων το 1991 στα Καλάβρυτα και στη συνέχεια με κατατακτήριες στην σχολή αξιωματικών της ΕΛΑΣ, υπηρέτησε επί σειρά ετών στη ΔΑΕΑ (ΜΑΤ), ενώ το 2008, τοποθετήθηκε στο ΑΤ Βάρης ως διοικητής και εν συνεχεία στο ΑΤ Ηλιούπολης.

Είχε στο ενεργητικό του 2 στερήσεις βαθμού κατά τη διάρκεια της θητείας του, και ανέλαβε υποδιοικητής στη σχολή αξιωματικών της ΕΛΑΣ. Κατά τη θητεία είχε τοποθετηθεί σε θέσεις όπως επιτελείο Νοτιοανατολικής Αττικής και άλλες. Για όσους γνώριζαν τον Άγγελο, ήξεραν ότι πρόκειται για έναν πολύ ιδιαίτερο άνθρωπο, απρόβλεπτος και ευθύς, ήξερε να αναλαμβάνει τις ευθύνες του και να οδηγεί πάντα πρώτος την διμοιρία του (και όχι κρυμμένος από πίσω) σε πολύ δύσκολες εποχές, πάντα πρώτος και πάντα σε επιχειρησιακή ετοιμότητα. Ποτέ δεν άφησε εκτεθειμένο κανένα από τα «παιδιά» του, όπως αποκαλούσε τους συναδέλφους του στη διμοιρία.

26 Απριλίου 2017, με τον ίδιο απρόβλεπτο τρόπο έφυγε από κοντά μας από βαρύ καρδιακό επεισόδιο. Άπειρες ιστορίες έχουν να διηγούνται οι συνάδελφοι του για αυτόν και την διμοιρία του, που έμπαιναν πρώτη στη φωτιά, παρά τις εντολές του Κέντρου. Ο Δαρείος αποτέλεσε πηγή αστείρευτης αγάπης για τους συναδέλφους του και ατέρμονου μίσους για τους κακοποιούς και τους αναρχικούς. Ακόμα και μετά το θάνατο του, οι αναρχικοί δεν ξέχασαν το τι τους είχε κάνει, με αποτέλεσμα να βεβηλώσουν τον τάφο του, το Δεκέμβρη 2020. Ήταν πάντα εκεί για τα παιδιά του, γιατί όπως έλεγε «Αρβυλομούριδες, τα κλουβιά δεν είναι για όλους!»

Όσο και αν προσπαθούν να σβήσουν την μνήμη αξιωματικού του Δαρείου, η ιστορία δεν παραγράφεται και μνήμη παραμένει σε όσους επιθυμούν την έννομη τάξη, αλλά και σε αυτούς που την επιβουλεύονται.